Drukuj
Utworzono: wtorek, 07, styczeń 2014 Jolanta Dudała

Etap VII - Części sklepienne południowego transeptu

16W roku 2013 odbył się kolejny etap prac konserwatorsko - restauratorskich w kościele p.w. NPNPM w Łopatynie.  Zakres prac obejmował restaurację polichromii ściennych Stanisława Stroińskiego w części sklepienne południowego transeptu.

Największym problemem konserwatorskim były rozległe przemalowania polichromii dokonane przez malarkę ze Lwowa, Stanisławę Bieńkowską w 1939, która pokryła wtórnymi warstwami, niestety większą część polichromii w kościele.

Mając zdobyte już doświadczenie po wykonaniu dużego zakresu prac w kościele i operując już wiedzą rozpoznawczą sposobu wykonania szpecących przemalówek , mieliśmy jasno wytyczony kierunek prac.

Przy tego typu zabiegach jak usuwanie wtórnych nawarstwień z polichromii, które charakteryzują się bogactwem niuansów światłocieniowych i kolorystycznych, wymagane jest bardzo dokładne rozpoznanie zarówno warstw oryginalnych jak i wtórnych.
7

Żółto –brązowe warstwy przemalówek całkowicie zmieniły oryginalny, szaro-chłodny odcień malowideł i zafałszowały końcowy efekt wizualny malowideł. Większą część przemalówek z dużych powierzchni ścian udało się usunąć. Najtrudniej usuwalne, które mocno zespoliły się z warstwami oryginału pozostawiono, ponieważ ich doczyszczanie wiązało się z uszkadzaniem oryginału. Zaplanowano ich punktowanie metodą drobnej kropki aby zniwelować i „zagubić” żółto- brązowy odcień. 

Zanim przystąpiliśmy do usuwania przemalówek w pierwszym etapie prac oczyszczono malowidła z luźnych nawarstwień z kurzu i pajęczyn. W bardzo dużych ilościach nawarstwienia te występowały w obrębie malowideł na ścianach pionowych transeptu i na gzymsach.

29Osad z kurzu i wyraźnego miejscami białego nalotu usuwano za pomocą okładów z wody destylowanej lub metodą topowania. W przypadku intensywnych zabieleń związanych z obecnością białego cementu w nawarstwieniach, koniecznym było wielokrotne powtarzanie zabiegu oczyszczania.

W kolejnym etapie dokonano przeglądu zakresu rozwarstwień tynków. Poprzez opukiwanie powierzchni ścian określono miejsca, w obrębie których należało dokonać iniekcji, za pomocą odpowiednich spoiw.

Ubytki tynków były nieliczne i niezbyt dużych rozmiarów. Zlokalizowane głównie w obrębie gzymsu są wynikiem wandalizmu i powstały przez wydrapanie w polichromii ostrym narzędziem całych wyrazów.

Taki rodzaj ubytków w formie cienkich wydrapanych linii jest dość kłopotliwy. Zabieg należy wykonywać precyzyjnie uzupełniając zaprawę z wypełniaczem o odpowiedniej granulacji aby uzyskać fakturę naśladującą powierzchnię oryginału.
1

Po zakończeniu etapu konserwacji technicznej przystąpiono do działań estetycznych polegających na wykonaniu retuszy ubytków polichromii. Za pomocą metody drobnej kropki na barwnej podmalówce scalano ubytki i zażółcenia warstw malarskich. Metoda drobnej kropki jest retuszem naśladowczym pozwalającym na subtelne nie dostrzegalne z odległości scalenie kolorystyczne oryginału. Efekt mozolnej konserwatorskiej pracy można oglądać na załączonych zdjęciach. 

 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznało na przeprowadzenie tego etapu konserwacji malowideł ściennych Stanisława Stroińskiego 67tys. dotacji.

 

2017-12-13 12:04:03.
Używamy plików cookies, aby zwiększyć użyteczność naszej strony i jakość świadczonych usług zgodnie z preferencjami naszych użytkowników. Wykorzystujemy je do anonimowych badań statystycznych związanych z odwiedzinami naszej witryny. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Informacje na temat ustawień dotyczących ciasteczek w poszczególnych przegladarkach dostępne są na poniższych stronach: